အချိုရည်ဗူးခွံအလွတ်

မူကြိုအရွယ် ကလေးမိခင်များအတွက် အမှုတော်လုပ်ငန်းကို ကျွန်မဦးဆောင်ခဲ့စဉ်တွင်၊ မိခင်များ ရင်ဆိုင်ရသော အဆုံးမရှိသည့် တာဝန်များကိုဖော်ပြရန် ကလေးသေးခံလဲပေးခြင်း၊ နှာခေါင်းသုတ်ပေးခြင်း၊ အရုပ်များကောက်သိမ်းခြင်း စသည်ဖြင့် တင်စားချက်ပုံရိပ်များကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ မျက်စိရှေ့ရှိ သောက်ပြီးသား ပိန်ရှုံ့နေသည့်အချိုရည်ဗူးခွံအလွတ်ကို တွေ့ခဲ့သည်။ မိခင်များသည် ပိန်ရှုံ့နေသည့် ဤဗူးခွံအလွတ်များကဲ့သို့ ခံစားနေကောင်းခံစားရနိုင်သည်။ ထိုအမှုတော်လုပ်ငန်းသည် မိခင်များအား သူတို့ကို ပြည့်ဝစေသူ -အသက်ရှင်သော ရေအရင်းအမြစ်ဖြစ်သည့် ယေရှုထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ယောဟန် ၇ တွင်၊ ဣသရေလလူမျိုးများအား တောကန္တာရတွင် ဘုရား သခင်၏ပို့ဆောင်မှုကို အောက်မေ့သော သကေနေပွဲသို့ သခင်ယေရှုသွားခဲ့သည် (:၁၀)။ ထိုပွဲတွင် ရေသွန်းခြင်းအခမ်းအနားပါဝင်ပြီး၊ အစိုဓာတ်သာလျှင် သီးပွင့်စေနိုင်ကြောင်းနှင့် မေရှိယဆောင်ကြဉ်းလာမည့် ဝိညာဉ်ရေးရာရေ၏ နိမိတ်အရိပ်ကို ဖော်ပြသည်။ သခင်ယေရှုသည် ထိုပွဲတော်၏စောင့်စား မျှော်လင့်ချက်ကို ပြည့်စုံစေသည်—“ရေငတ်သောသူရှိလျှင် ငါ့ထံသို့ လာ၍သောက်လော့။ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည် ကျမ်းစာလာသည်အတိုင်း…

ဘုရားသခင်ထံမှ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ခွန်အား

ပလတ်စတစ်ဗူးဟောင်းများကို ငှက်မွေးပုံ၊ မီးစလောင်းပုံစံများနှင့်ဆင်ဆင် ဖြတ်ညှပ်ကာ ခင်းကျင်းပြသထားသည့် အရောင်အသွေးစုံလင်လှသည့်အနုပညာ လက်ရာများကြားတွင်၊ နယူးအော်လင်းပြတိုက်မှ ဧည့်လမ်းညွှန်တစ်ဦးက ထိုပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရသည့်အကြောင်းရင်းနှင့်စပ်လျဥ်း၍ “အခက်အခဲများစွာ ကြုံခဲ့ရတဲ့ မြို့တစ်မြို့အနေနှင့်၊ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့အရာလေးတွေကို သုံးပြီး၊ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ အလှတရားကို ကျွန်တော်တို့ ဖန်တီးတတ်လာတယ်။ ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေကိုပဲ အာရုံစိုက်မနေဘဲ၊ ခံနိုင်ရည်ခွန်အားရှိခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ အောင်ပွဲခံကြတယ်”ဟု ရှင်းပြသည်။

နေဟမိနှင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့လည်း အခက်အခဲများနှင့် ကြုံခဲ့ရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ပေးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ကြံ့ကြံ့ခံကာ ဆက်လက်ရှင်သန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ပြည်မှ အခြားပြည်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည် (နေ ၄:၇-၁၂)။ သို့သော် ပြန်ရောက်ပြီးနောက်၊ ယေရုရှလင်မြို့၏အကာအကွယ်မြို့ရိုးကို ပြန်တည်ဆောက်ရာတွင် ဟန့်တားဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ကြုံခဲ့ရသည် (နေ ၆)။ မြို့ရိုးပြီးစီးပြီး၊ဘုရားသခင်၏တရားတော်စကားကို ကြားနာရန် စုဝေးကြ သောအခါ၊ သူတို့၏စိတ်နှလုံးများ ညှိုးငယ်လေးလံလျက် “လူအပေါင်းတို့သည် ပညတ္တိကျမ်းစကားကို ကြားသောအခါ…

ကျေးဇူးတင်တတ်သောစိတ်ကို ပြုစုလေ့ကျင့်ခြင်း

“ဖေဖေ၊ ရေတစ်ခွက်လောက် ပေးပါလား”ဟု သမီးထွေးက ပြောရာ၊ “ရတာပေါ့”ဟု ပြောပြီး ကျွန်ုပ်ရေအပြည့်တစ်ခွက် ခပ်ပေးခဲ့သည်။ သူမက ဘာမှပြန်မပြောပါ။ ထို့နောက် အကြီးဆုံးသမီးကလည်း ထိုအတိုင်းတောင်းဆိုပြန်သဖြင့် ရေယူပေးသော်လည်း သူမကလည်း ဘာမှ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပါ။ စိတ်အလိုမကျဖြစ်ကာ “ကျေးဇူးတင်တယ်လို့ တစ်ယောက်မှ မပြောကြဘူးလား။ ဒါလေးပြောဖို့ကို ဘာလို့အရမ်းခက်ခဲနေတာလဲ”ဟု လွှတ်ကနဲ ကျွန်ုပ်ပြောလိုက်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် မိဘများ၏စိတ်အလိုမကျဖြစ်ချိန်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုဘုရားသခင်သွန်သင်ရန်အချိန်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုထက်ပိုကောင်းသည့်အချိန် မရှိပြီ။ ရုတ်ခြည်းပင် “ဟုတ်တယ် အာဒံ။ ကျေးဇူးတင်တယ်ပြောဖို့ ဘာလို့ဒီလောက် ခက်ခဲနေတာလဲ”ဟူ၍ သန့်ရှင်းသောဝိညာဥ်တော်၏ နူးညံ့သောတို့ထိမှုကို ကျွန်ုပ်ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြမှုမရှိခြင်းသည် ကျွန်ုပ်ကလေးများ၏ပြဿနာသာမက ကျွန်ုပ်၏ပြဿနာလည်း ဖြစ်သည်။

ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောရန် အဘယ့်ကြောင့် အလွန်ခက်သည်ကို ကျွန်ုပ် မသိပါ။ သို့သော် ကျေးဇူးမတင်တတ်ခြင်းသည် လူသားတို့၏အခြေအနေ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပုံရသည်။ ဆာလံကျမ်း၌ တိုး၍ကျေးဇူးတင်တတ်ရန် သင်ပေးသည့် စံနမူနာကို တွေ့ရပြီး၊ ဒါဝိဒ်နှင့်…